Խաղի բյուջեն և խաղադրույքի չափը. կանոններ, որոնք պահում են խաղը ժամանց

Երեք բյուջե, որոնք չպետք է խառնվեն

Ամենակարևոր որոշումը կայանում է ոչ թե խաղում, այլ դրանից առաջ։ Խաղի գումարը պետք է լինի առանձին ամսական ծախսերից, խնայողություններից և պարտքերից։ Դա ժամանցի ծախս է, ինչպես կինոն կամ ռեստորանը, և այն պետք է լինի այնքան, որքան պատրաստ եք ծախսել զվարճանալու համար՝ առանց հետ ստանալու ակնկալիքի։

Գործնականում սա նշանակում է երեք առանձին գումար։ Ամսական խաղի բյուջեն՝ սահմանված ամսվա սկզբին և չլրացվող։ Սեսիայի բյուջեն՝ ամսականի մի մասը, օրինակ՝ քառորդը, եթե խաղում եք շաբաթը մեկ։ Եվ խաղադրույքը՝ սեսիայի բյուջեի փոքր մասը։ Երբ այս երեքն առանձնացված են, «մի քիչ էլ ավելացնեմ» որոշումն ունի հստակ սահման։

Ինչպես հաշվել խաղադրույքի չափը

Խաղադրույքի չափը ոչ թե բնազդի, այլ թվաբանության հարց է։ Ելակետը սեսիայի բյուջեն է և այն ժամանակը, որ ուզում եք խաղալ։ Սլոթում սովորական տեմպը րոպեում 8–12 պտույտ է։ Կես ժամը՝ մոտ 300 պտույտ։ Եթե ուզում եք, որ բյուջեն բավականացնի կես ժամի՝ հաշվի առնելով, որ շահումների մի մասը կվերադառնա, խաղադրույքը պետք է լինի բյուջեի մոտ 1%-ը։

Օրինակ առանց թվերի. սեսիայի բյուջեն 100 միավոր է, ցանկալի տևողությունը՝ կես ժամ։ Խաղադրույքը՝ 1 միավոր, ցածր կամ միջին վոլատիլության խաղում։ Բարձր վոլատիլության խաղում՝ 0.5 միավոր կամ ավելի քիչ, որովհետև այնտեղ դատարկ շարքերն ավելի երկար են։ Այս թվաբանությունը ձանձրալի է, բայց հենց այն է, որ տարբերում է կես ժամ ժամանցը հինգ րոպե հիասթափությունից։

• Խաղադրույքը որոշվում է մինչև խաղը և գրանցվում է. օրինակ՝ նոթատետրում։
• Խաղադրույքը չի փոխվում սեսիայի ընթացքում՝ ո՛չ պարտությունից, ո՛չ շահումից հետո։
• Եթե խաղը թույլ չի տալիս այդքան փոքր խաղադրույք, ընտրվում է այլ խաղ, ոչ թե բարձրացվում է խաղադրույքը։

Ինչու չի կարելի բարձրացնել խաղադրույքը պարտությունից հետո

Ամենատարածված և ամենաթանկ սխալը խաղադրույքի բարձրացումն է «հետ բերելու» համար։ Տրամաբանությունը թվում է համոզիչ. կորցրել եմ 20, կդնեմ 5-ի փոխարեն 10, և մեկ շահումով կվերադարձնեմ։ Բայց հաջորդ պտույտի հավանականությունը նույնն է, ինչ նախորդինը. այն «չգիտի» ձեր կորստի մասին։ Բարձր խաղադրույքը միայն արագացնում է բյուջեի վերջը։

Կա նաև հակառակ սխալը՝ բարձրացնել խաղադրույքը շահումից հետո, «քանի որ խաղում եմ կայքի փողով»։ Այդ գումարն արդեն ձերն է։ Այն ծախսելը կրկնակի խաղադրույքով նույն որոշումն է, ինչ նոր գումար մուտքագրելը։ Ֆիքսված խաղադրույքը պաշտպանում է երկու սխալից էլ. այն վերացնում է որոշումը, և հենց որոշումներն են, որ սեսիայի ընթացքում վատ են ստացվում։

Խաղադրույքի կրկնապատկումը պարտությունից հետո՝ «մարտինգեյլը», ամենահին և ամենավնասակար «համակարգն» է։ Այն երաշխավորված հանգեցնում է սեղանի սահմանին կամ բյուջեի վերջին. հարցը միայն ժամանակի մեջ է։

Ինչ անել շահումի հետ

Շահումը ամենավտանգավոր պահն է, որքան էլ տարօրինակ հնչի։ Հենց շահումից հետո են մարդիկ բարձրացնում խաղադրույքը, երկարացնում սեսիան և մոռանում սահմանների մասին։ Պարզ կանոնը, որն աշխատում է. շահումի կեսը անմիջապես դուրս է գալիս խաղից՝ կանխիկացման հայտ կամ գոնե մտովի «փակված» գումար, որին այս սեսիայում այլևս ձեռք չեք տալիս։

1. Կանգնեք

   Խաղից հետո, ոչ թե ընթացքում. մի քանի րոպե առանց խաղի, նույնիսկ եթե ուզում եք շարունակել։

2. Բաժանեք

   Շահումի կեսը՝ կանխիկացման, մյուս կեսը՝ սեսիայի բյուջե, բայց ոչ ավելի, քան սկզբնականը։

3. Կանխիկացրեք

   Լիցենզավորված կայքում հայտը մշակվում է հրապարակված ժամկետում. սովորաբար մինչև 72 ժամ։

4. Մի փոխեք խաղադրույքը

   Շահումը պատճառ չէ խաղադրույքը բարձրացնելու։ Այն նույնն է, ինչ սեսիայի սկզբում։

Կանխիկացման հայտը ինքնին օգտակար գործիք է. այն գումարը հանում է «խաղային» գոտուց և վերադարձնում իրական աշխարհ։ Խաղացողները, ովքեր պարբերաբար կանխիկացնում են, նույնիսկ փոքր գումարներ, հակված են ավելի լավ պահել սահմանները, քան նրանք, ովքեր ամեն ինչ թողնում են հաշվում «հաջորդ անգամվա համար»։

Հաճախ տրվող հարցեր